மறந்து போன மரபு விளையாட்டுகளை மீட்டெடுக்கும் மருத்துவர் ப்ரீத்தா நிலா!

  Shalini Chandra Sekar   | Last Modified : 17 May, 2018 06:01 pm


கண்ணாம்மூச்சி, ஓடிப் பிடித்தல், பாண்டி, பல்லாங்குழி, பச்சைக் குதிரை, சடுகுடு, பம்பரம், காத்தாடி, பட்டம் இப்படியான நம் பாரம்பரிய விளையாட்டுகளை விளையாடிய கடைசி தலைமுறை 90-களில் பிறந்தவர்கள் தான். அதன் பின்னர் டி.வியும், வீடியோ கேமும் நம் வீடுகளை ஆக்கிரமிக்கத் தொடங்கின. அந்தத் தாக்கத்திலிருந்து மீள்வதற்குள் நம் கைகளை 'ஸ்மார்ட் ஃபோன்கள்' கட்டிப் போட்டு விட்டன. பள்ளி முடிந்ததும் பெற்றோரின் திணிப்பால் மற்ற வகுப்புகளுக்கு சென்று வீட்டிற்கு திரும்பும் குழந்தைகளுக்கு செல் ஃபோனில், கேண்டி கிரஷ், டெம்பிள் ரன் விளையாடுவது ஒரு ரிலாக்ஸ் என நினைத்துக் கொண்டு பெற்றோர்களே பெரிய மனதுடன் செல்ஃபோன்களைக் கொடுக்கலாம். ஆனால் நிச்சயம் இது ஒரு ஆரோக்கியமான சூழ்நிலையை உருவாக்குவதில்லை. ஏற்கனவே துரித உணவுகளால், உடல் எடை அதிகரித்து அவதிப் படுபவர்களுக்கு, இந்த வகையான 'கேம்'கள் போனஸாக மேலும் எடையை அதிகரிக்கின்றன. தவிர நமது பாரம்பரிய விளையாட்டுகள் என்பது அடியோடு அழிந்து விடும் வாய்ப்பும் அதிகமாகியிருக்கிறது.


இதை மீட்கத் தான் டாக்டர் ப்ரீத்தா நிலா 'கற்றல் இனிது' என்ற மரபு பள்ளியை உருவாக்கி, அதன் மூலம் நாம் மறந்துப் போன பாரம்பரிய விளையாட்டுகளையும், மண் சார்ந்த உணவுகளையும் குழந்தைகளுக்கு கற்றுத் தருகிறார். சமூக சிந்தனையோடு செயல்படும் ப்ரீத்தா நிலாவை ஒரு மாலை வேளையில் சந்தித்தோம். முழுக்க முழுக்க தூய தமிழில் அவர் பேசியது, நம் காதுகளில் தேனை பாய்ச்சியது. 

"நான் அடிப்படையில் ஒரு ஆயூர்வேத மருத்துவர். கூடவே உளவியலும் படித்திருப்பதால், குழந்தைகளுக்கு கவுன்சிலிங்கும் வழங்குவேன். என்னுடைய வீட்டில் மொத்தம் 7 மருத்துவர்கள்.  தேனியில் செயல்படும் கற்றல் இனிது என்கிற விடுமுறைப் பள்ளியை கடந்த இரண்டு வருடங்களாக நடத்தி வருகிறேன். 

இந்தப் பள்ளியை ஆரம்பிக்க உங்களுக்கு தூண்டுதலாக இருந்தது எது? 


வளரி என்ற கலையைக் கற்றுக் கொள்ள மிகுந்த ஆசைப்பட்டு, பயிற்சியாளரைத் தேடிய போது ஒருவர் கூட கிடைக்கவில்லை. அதை ஆங்கிலத்தில் 'பூமரேங்' என சொல்வார்கள். ஆனால் தமிழில் பயன்படுத்தும் வளரி என்ற பெயர் எத்தனைப் பேருக்குத் தெரியும் எனத் தெரியவில்லை. அதை அந்தக் காலத்தில் போர்க்கருவியாக பயன்படுத்தியிருக்கிறார்கள். மருது சகோதரர்கள், வேலு நாச்சியார் ஆகியோர் பயன்படுத்திய வளரியை கற்றுத்தர இப்போது யாரும் இல்லை என்பது வேதனையாக இருந்தது. இப்போது கூட மதுரை மற்றும் தேனி மாவட்டத்தில் இருக்கும் பெரும்பான்மை சமூகத்தினர் வீட்டில் அந்த வளரி இருக்கிறது. ஆனால் அதை என்ன செய்வதென்று அவர்களுக்குத் தெரியவில்லை. வேட்டையாடவும், போருக்கும் பயன்பட்ட வளரியை ஆங்கிலேய அரசு தடை செய்தது. இதனால் மக்கள் அதைக் கொண்டு போய் கோயில்களில் வைத்து வழிபட ஆரம்பித்தார்கள். ஆனால் இதைப் பற்றிய தகவல்கள் எதுவும் தற்போதைய மக்களுக்குத் தெரியவில்லை. எது ஒன்றையும் நீண்ட காலம் பேசாமலோ, பயன்படுத்தாமலோ இருந்தால், அது அழிந்துவிடும். இப்படி நம்முடைய மரபு வழி விஷயங்கள் பல அழிந்து வருவதால், இதைப் பற்றிய கல்வியை அடுத்தத் தலைமுறைக்குக் கடத்துவதற்காகவே 'கற்றல் இனிது' என்ற மரபு வழி பள்ளியை உருவாக்கினேன். 

என்னவெல்லாம் கற்றுத் தருகிறீர்கள்? 


நம் தமிழ் சமூகம் சார்ந்த, மண் சார்ந்த வீர விளையாட்டுகள், கலைகள், மரபு உணவு, மரபு மருத்துவம், சூழலியல் சார்ந்த கல்வி, தமிழ் எழுத்துக்கள் வாசிப்பு மற்றும் எழுத்து முறை என அனைத்தும் இங்கு கற்றுத் தருகிறோம். எல்.கே.ஜி முதல் பனிரெண்டாம் வகுப்பு வரையிலான எல்லாக் குழந்தைகளும் இதை எங்களிடம் கற்றுக் கொள்கிறார்கள். ஒவ்வொரு ஞாயிற்றுக் கிழமையும் இந்த பள்ளி செயல்படும். கோடை விடுமுறையில் மட்டும் தொடர்ந்து பத்து நாட்கள் நடைப்பெறும். காலை முதல் மாலை வரை ஒவ்வொரு மணி நேரத்திற்கும் வீர விளையாட்டு, கலை, இலக்கியம், பண்பாடு என சிலபஸாகப் பிரித்து, சொல்லித் தருகிறோம். ஞாயிற்றுக் கிழமை டி.வி-க்கும், ஃபோனுக்கும் விடுமுறையளித்துவிட்டு, பயனுள்ள விஷயத்தை குழந்தைகள் கற்றுக் கொள்கிறார்கள். 

வேரெந்த ஊர்களில் இதை சொல்லிக் கொடுத்திருக்கிறீர்கள்?


தேனியைத் தாண்டி, கோவை, திருநெல்வேலி போன்ற இடங்களில் இந்த வகுப்புகளை நடத்தியிருக்கிறோம். ஆனால் தொடர் பயிற்சியில் ஈடுபட முடியவில்லை. இதன் அடுத்தக் கட்டமாக எல்லா இடங்களிலும் நடத்த வேண்டும் என்ற ஆசை இருக்கிறது. ஆனால் அது எல்லா ஞாயிற்றுக் கிழமைகளிலும் சாத்தியமா எனத் தெரியவில்லை. அளவு கடந்த பற்று இருப்பவர்களிடம் தான் குழந்தைகள் இருப்பார்கள். அந்த மாதிரியான நபரை எனக்கு மாற்றாக இன்னும் நான் கண்டறியவில்லை, தேடல் தொடர்கிறது.   

இது குழந்தைகளுக்கு எவ்வாறு உதவுகிறது?


உளவியலின்படி நம்மை விட குழந்தைகள் தான் அதிக அழுத்தத்தில் இருக்கிறார்கள். பள்ளியில் இந்த நேரத்தில் தான் சாப்பிட வேண்டும், நிற்க வேண்டும், நடக்க வேண்டும் என்ற கட்டுப்பாடுகள் நாளுக்கு நாள் அதிகரித்து வருவதால், அவனுக்கு தோன்றும் விஷயத்தை அந்த நொடியே செய்ய முடியாமல் தவிக்கிறான். கற்றல் இனிது மூலம் இதுவரை குறைந்தப் பட்சம் 800 குழந்தைகளுக்கு இந்த கல்வியை பயிற்றுள்ளோம். முதலில் அவர்கள் வருவதற்கும் கல்வி முடிந்து போவதற்கும் நிறைய மாற்றங்களைக் கண்டிருக்கிறேன். இது தீயது என சொல்லிக் கொடுத்தால், குழந்தைகள் அதை கட்டாயம் பின்பற்றுவார்கள். நாம் சில விஷயங்களை தவறு என தெரிந்தும் செய்வோம். ஆனால் அதை குழந்தைகள் ஒருபோதும் செய்ய மாட்டார்கள். 


இதைத் தொடங்கும் போது அழிந்துப் போன மரபு விளையாட்டுகளை மீட்டெடுக்க வேண்டும் என்ற சாதாரண எண்ணம் மட்டும் தான் இருந்தது. ஆனால் தொடர்ச்சியாக குழந்தைகளுக்கு சொல்லித் தரும் போது அவர்களிடம் நான் கண்ட மாற்றம் அளப்பரியது. அவர்களின் ஒருமுகப் படுத்தும் திறன், தைரியம், தன்னம்பிக்கை, குழு உணர்வு, தலைமை பண்பு, மன உறுதி ஆகிய குணங்களை கண்டு வியந்திருக்கிறேன். 

முக்கியமாக இயந்திர தன்மையோடு வளர்ந்தவர்கள் உணர்வுகளை கையாளத் தெரியாமல் வாழ்க்கையில் தடுமாறுகிறார்கள். இதன் நீட்சியாக விவாகரத்து, காதல் முறிவு போன்ற சுய பிரச்னைகளும், கொலை, கொள்ளை போன்ற சமூக பிரச்னைகளும் உருவாகின்றன. குழந்தையிலேயே இந்த மாதிரியான கல்வியை அவர்களுக்கு வழங்குவதன் மூலம் ஓர் ஆரோக்கிய சமுதாயத்தை நிச்சயம் உருவாக்கலாம்.

மருத்துவர் சமூக ஆர்வலர் என இரண்டையும் எப்படி சமன் செய்கிறீர்கள்? 


எல்லா நாட்களும் மருத்துவமனையில் தான் இருப்பேன். மதிய உணவு இடைவேளையின் போது 2 முதல் 5 மணி வரை எனக்கு ஓய்வுக் கிடைக்கும். அந்த நேரத்தில் கிராமங்களுக்குச் செல்வது, மலைவாழ் மக்களை சந்திப்பது போன்ற நிகழ்வுகளை வைத்துக் கொள்வேன். 6 நாட்கள் மருத்துவமனை, ஞாயிற்றுக் கிழமை குழந்தைகளோடு என வாழ்க்கை இனிதாக கழிகிறது. கற்றல் இனிது மூலம் வாழ்தலும் இனிதாகியிருக்கிறது. 

வீட்டாரின் ஆதரவு?


கடந்த இரண்டு வருடமாக நிச்சயம் இல்லை. நான் ஒரு மருத்துவ பின்னணி உள்ள குடும்பத்தைச் சேர்ந்த பெண். காலையில் போனோமா, ஒரு ஏ.சி அறையில் உட்கார்ந்து மருத்துவம் பார்த்தோமா, மாலை வந்தோமா என்ற வாழ்க்கை நிலையில் இருந்து மாறி, முதன் முதலில் களத்தில் இறங்கும் போது வெயில் என்ற விஷயமே புதிதாக இருந்தது. 'தேவையில்லாத விஷயத்தை எல்லாம் ஏன் பண்ற' என்ற விமர்சனம் தான் குடும்பத்தாரிடமிருந்து வந்தது. இரண்டு வருடம் எனது பிடிவாதம், இந்த இடத்தில் மிக உறுதியாகவும், தெளிவாகவும் நான் நிற்பதைப் பார்த்து சமீப 2 மாதங்களாக தான் என் வழிக்கு வந்திருக்கிறார்கள். இன்னும் சிறப்பாக செயல்பட வழிகாட்டுவதாக வீட்டிலுள்ள மற்ற மருத்துவர்கள் தெரிவித்திருக்கிறார்கள். 

..
Advertisement:
[X] Close