இரு துருவங்கள் - பகுதி 2 | எம்.ஜி.ஆர். Vs சிவாஜி கணேசன்

  பால கணேசன்   | Last Modified : 31 Jul, 2018 02:59 pm

tamil-cinema-super-stars-mgr-vs-sivaji-ganesan

தமிழ் சினிமாவின் முன்னணி நடிகர்களுக்கான திரை யுத்தக் களத்தில், தியாகராஜ பாகவதர் - பி.யூ.சின்னப்பா குறித்து முதல் அத்தியாயத்தில் பார்த்தோம். இப்போது, எம்.ஜி.ஆர் - சிவாஜி கணேசன் எனும் இரு துருவங்களை சற்றே விரிவாகப் பார்ப்போம்.

எம்.ஜி.ஆரின் வருகை

மருதூர் கோபாலன் ராமச்சந்திரன் என்கிற எம்.ஜி.ஆர் இலங்கையில் உள்ள கண்டியில் பிறந்தார். ஏழ்மையான குடும்ப பின்னணியும், வாழ்ந்தே தீர வேண்டிய கட்டாயமும் இருந்ததால் சிறுவயதில் இருந்தே நாடகங்களில் நடிக்க தொடங்கினார். இவரது அண்ணன் எம்.ஜி.சக்ரபாணி நாடக நடிகராக இவருடன் பயணித்தார். ஒரு நீண்ட போராட்டத்திற்கு பிறகு 'சதிலீலாவதி' என்கிற படத்தில் ஒரு சிறுவேடத்தில் நடிக்கும் வாய்ப்பை பெற்றார். எல்லீஸ் ஆர்.டங்கன் இயக்கிய இந்தப் படத்தில் போலீஸ் இன்ஸ்பெக்டர் வேடத்தில் எம்.ஜி.ஆர் நடித்தார். இது நடந்தது 1936-ல். 

'சதிலீலாவதி' படத்திற்கு ஒரு சிறப்பம்சம் உண்டு. முதன்முதலில் காப்பிரைட் பிரச்னைக்காக தடைசெய்யப்பட்ட படம் என்பதே அது. 19 வயது எம்.ஜி.ஆருக்கு தன் வாழ்வு துலங்க கிடைத்த முதல் வேடம் இது. முதலில் 'பதிபக்தி' என்கிற பெயரில் மேடை நாடகமாக இருந்த ஒரு கதையை 'சதிலீலாவதி' என்கிற பெயரில் படமாக எடுக்க கந்தசாமி முதலியார் முயற்சித்தார். படத்தில் முதலில் கதாநாயகனாக நடிக்க ஒப்பந்தம் செய்யப்பட்ட கே.பி.கேசவனுக்கும், கந்தசாமிக்கும் சில பிரச்னைகள் ஏற்பட, முதலியார் அந்தப் படத்தை எடுப்பதை கைவிட்டுவிட்டு, எஸ்.எஸ்.வாசன் ஆனந்த விகடனில் எழுதிய 'சதிலீலாவதி' என்கிற கதையை படமாக்க தொடங்கினார். ஆனால் இதே நேரத்தில் கே.பி.கேசவன் நடிக்க 'பதிபக்தி' என்கிற பெயரில் இன்னொரு படமும் தயாரிக்கப்பட்டது. 'சதிலீலாவதி'யின் கதை 'பதிபக்தி' நாடகத்தின் கதைதான் என்பதை உணர்ந்த 'பதிபக்தி' தயாரிப்பாளர்கள் கந்தசாமி மீது நீதிமன்றத்தில் வழக்கு பதிவு செய்தனர். 

ஆனால், அதற்கு பதிலுரைத்த எஸ்.எஸ்.வாசன் 'சதிலீலாவதி'யின் கதை 'பதிபக்தி'யில் இருந்து திருடப்பட்டது என்கிற குற்றச்சாட்டு தவறு. ஏனெனில், 'பதிபக்தி' கதையே ஹென்றி வுட் எழுதிய 'டென்ஸ்பேரி ஹவுஸ்' என்கிற நாவலில் இருந்து காப்பி அடிக்கப்பட்டதுதான் என்று நீதிமன்றத்தில் நிரூபிக்க வழக்கு சுமூகமாக முடிவுக்கு வந்தது. எதற்காக இந்த வரலாறை சொல்கிறேன் என்றால், தான் நடித்த முதல் படம் வெளிவரவில்லை என்றால் சென்டிமென்ட் காரணமாக அந்த நடிகருக்கு அடுத்தடுத்து வாய்ப்புகளே கிடைக்காமல் போகக்கூடிய காலகட்டம் அது. இந்தப் படத்தின் வெற்றியை நம்பியே எம்ஜிஆரின் வருங்கால வாழ்வு இருந்தது. படமே வெளியாகாமல் போய்விட்டால் மீண்டும் நாடகமே கதி என்று கிடைக்க வேண்டும். எஸ்.எஸ்.வாசன் புண்ணியத்தில் எம்ஜிஆர் நடித்த முதல் படம் வெளியானது. அதேவேளையில், எஸ்.எஸ்.வாசனின் ஆனந்த விகடன் மீது 1987-ம் ஆண்டு ஒரு நகைச்சுவை துணுக்குக்காக எம்.ஜி.ஆர். அரசு வழக்குப் போட்டு, அப்போதைய ஆசிரியர் எஸ்.பாலசுப்ரமணியத்தை கைது செய்து சிறையில் அடைத்தது வேறு கதை.

சிவாஜி கணேசனின் வருகை

விழுப்புரம் சின்னையாப்பிள்ளை கணேசன் என்கிற சிவாஜி கணேசன் 1928-ல் தஞ்சாவூரில் பிறந்தார். தனது குடும்ப வறுமை காரணமாக ஏழாவது வயதில் நாடகங்களில் நடிக்க தொடங்கிய கணேசன் ஆரம்பம் முதலே நீண்ட வசனங்களை மனப்பாடம் செய்வதில் திறமை பெற்றவராக திகழ்ந்தார். சிவாஜி கண்ட இந்து ராஜ்ஜியம் என்கிற நாடகத்தில் இவரின் நடிப்பை பார்த்து வியந்த பெரியார் இவருக்கு கொடுத்த பட்டமே சிவாஜி என்பதாகும். அது கணேசனின் வாழ்க்கை முழுக்க நிலைத்தது. 

சிவாஜி சினிமாவில் நுழைவதற்கு இரண்டு பெரும் காரணங்கள் அடித்தளமாக இருந்தது. ஒன்று அன்றைய முக்கிய நடிகர்கள் பெரும்பாலும் தெலுங்கை தாய்மொழியாக கொண்டவர்களாக இருந்தார்கள். என்னதான் தமிழில் வசனங்களை பேசினாலும் அதில் ஒரு ஈர்ப்பு ஏற்படவேயில்லை. சொல்லப்போனால் சிவாஜியே எம்.கிருஷ்ணமூர்த்தி என்கிற தெலுங்கு நடிகருக்கு 'நிரபராதி' என்கிற படத்தில்  தமிழில் பின்னணி குரல் கொடுத்திருக்கிறார். 

இரண்டாவது காரணம், தியாகராஜ பாகவதரின் வீழ்ச்சிக்குப் பின் திராவிட கட்சியை சார்ந்த அண்ணா, நெடுஞ்செழியன், கருணாநிதி ஆகியோர் புரட்சிகரமான கருத்துக்களை கொண்ட பல வசனங்களை தங்கள் திரைக்கதையில் எழுதினர். மணிப்பிரவாள நடையிலிருந்து விலகி, முழுக்க முழுக்க தமிழில் அடுக்குமொழி வசனங்கள் எழுதப்பட்ட அந்த நேரத்தில் அதை மிகச் சரியாக உச்சரிக்கும் நடிகர்கள் தேவைப்பட்டனர். சிவாஜியின் திரைப்பட வருகை இவ்வாறாக காலத்தால் எழுதப்பட்டது. 'பராசக்தி' உருவானது.

முதலில் தெலுங்கு நடிகர் நாகேஸ்வர ராவ் நடிப்பதாக இருந்த இந்தக் கதாபாத்திரம் பெரியார் பரிந்துரையின் பேரில் சிவாஜிக்கு கிடைத்தது. இதில் குறிப்பிடப்பட வேண்டிய இன்னொரு விஷயம் என்னவென்றால் எல்லோரும் நினைப்பது போல் 'பராசக்தி' சிவாஜியின் முதல் படம் இல்லை. அதற்கு முன்பாகவே நடிகை அஞ்சலி தேவியின் தயாரிப்பில் அவர் 'பரதேசி' அல்லது 'பூங்கோதை' என்கிற படத்தில் நடித்துக்கொண்டிருந்தார். 'பராசக்தி'யின் விநியோகஸ்தரான பெருமாள் வேண்டுகோளுக்கு இணங்க முதலில் 'பராசக்தி' 1952-ல்  வெளியானது. வரலாறு படைத்தது. புது சரித்திரம் எழுதப்பட்டது.

எம்.ஜி.ஆர். பதித்த தடம்

'சதிலீலாவதி'யில் சிறு வேடத்தில் நடித்த எம்ஜிஆர் பின்னர் ஜூபிடர் நிறுவனத்தாரின் பல படங்களில் சிறு வேடங்களில் நடித்தார். பாகவதரின் அசோக் குமார் படத்திலும் ஒரு முக்கிய வேடம் அவருக்கு கிடைத்தது. பின்னர் 1947-ல் அதே ஜூபிடர் நிறுவனத்தாரின்  'ராஜகுமாரி' படத்தில் கதாநாயகனாக நடிக்கும் வாய்ப்பு எம்ஜிஆருக்கு கிடைத்தது. மந்திர தந்திர காட்சிகள் நிறைந்த இந்தப் படம் மிகப் பெரிய வெற்றியை பெற, எம்.ஜி.ஆர் வாழ்வில் புது ஒளி பிறந்தது. ஆரம்பத்திலிருந்தே தன்னை ஒரு ஆக்‌ஷன் ஹீரோவாக முன்னிறுத்தும் வாய்ப்பு எம்.ஜி.ஆருக்கு கிட்டியது. அதை மிகச் சரியான முறையில் எம்ஜிஆர் பயன்படுத்திக்கொண்டார். 

'ராஜகுமாரி'யில் நாயகனாக நடித்தாலும் கூட அது தொடரவில்லை. பின்னர் மீண்டும் 'அபிமன்யூ' படத்தில் அர்ஜுனன் வேடத்திலும், பாகவதரின் 'ராஜமுக்தி' படத்தில் சிறு வேடத்திலும் நடித்தார். பின்னர் கலைஞரின் கதை வசனத்தில் உருவான 'மருதநாட்டு இளவரசி'யில் கதாநாயகனாக ஒப்பந்தம் செய்யப்பட்டார். இந்தப் படத்தில் எம்.ஜி.ஆருக்கு ஜோடியாக ஜானகி நடித்தது குறிப்பிடத்தக்கது. இதன் பின்னர் எம்.ஜி.ஆருக்கு ஏறுமுகமே! காரணம், தொடர்ந்து வெளியான 'மந்திரிகுமாரி', 'மர்மயோகி' போன்ற படங்களின் திரைக்கதையும் வசனமும் எம்.ஜி.ஆருக்கு ஒரு ராபின்ஹூட் அந்தஸ்தை கொடுத்தது. ஏழைப் பங்காளன் என்கிற பட்டத்தை பெறுதல் அவ்வளவு எளிதானது அல்ல. அதை திராவிட கட்சிகளின் ஆதரவோடு எம்ஜிஆர் பெற்றார்.

சிவாஜி கணேசன் பதித்த தடம்

இப்படி எம்ஜிஆர் சிறு சிறு வேடங்களில் நடித்து ஒரு நிலைக்கு வந்துகொண்டிருந்த காலக்கட்டத்தில் சிவாஜியின் வருகை நிகழ்ந்தது. எப்படி ஆக்‌ஷன் படங்களில் மக்களை காப்பாற்றும் வேடங்களில் நடித்து எம்.ஜி.ஆர் தனக்கான ரசிகர்களை சம்பாதிக்க தொடங்கினாரோ அதற்கு நேரெதிராக வித்தியாசமான வேடங்களில் நடிக்க தொடங்கினார் சிவாஜி. அதற்கு உதாரணமாக 1953-ல் கலைஞரின் கைவண்ணத்தில் வெளியான மாடர்ன் தியேட்டர்ஸின் 'திரும்பிப்பார்' படத்தை கூறலாம்.

'பராசக்தி'யில் படபடவென புரட்சி கருத்துக்களை பொரிந்து தள்ளிய சிவாஜி திரும்பிப்பாரில் ஒரு பெண் பித்தனாக வில்லன் வேடத்தில் நடித்தார். அப்போதைய ஆளும் கட்சியான காங்கிரசை கடுமையாக சாடி வசனம் எழுதப்பட்ட இந்தப் படத்தில் நடித்ததின் மூலம் தனது பாதை என்னவென்பதை தெளிவாக எடுத்துரைத்தார் சிவாஜி. 

பின்னர் அதே கலைஞரின் கதை வசனத்தில் 'மனோகரா'வில் வெளுத்து வாங்கினார் சிவாஜி. இதில் நாம் கவனிக்கவேண்டிய ஒரு விஷயம் எம்.ஜி.ஆர் மற்றும் சிவாஜி ஆகிய இருவரின் ஆரம்பகால வெற்றிப் படங்களும் கலைஞரின் திரைக்கதை வசனத்தில் மலர்ந்தவையே. ஒருபக்கம் மக்கள் காப்பாளனாக எம்.ஜி.ஆரை வளர்த்த கலைஞர், இன்னொருபக்கம் சமூக அவலங்களை நேரடியாக சாடும் படங்களிலும், கெட்டவன் ஒருவனை முக்கிய கதாபாத்திரமாக கொண்டு எடுக்கப்படும் படங்களிலும் சிவாஜியை நாயகனாக முன்னிறுத்தினார். பின்னர் வீணை பாலச்சந்தரின் 'அந்தநாள்' படம் தோல்வியுற்றாலும் கூட சிவாஜிக்கு மிக நல்ல பெயரை பெற்றுத் தந்தது.

சூப்பர் ஸ்டாரும் சூப்பர் ஆக்டரும்!

1954-ல் 'மலைக்கள்ளன்' படம் வெளியானது. "எத்தனை காலம்தான் ஏமாற்றுவார் இந்த நாட்டிலே" என்று பாடியவாறு அறிமுகமானார் எம்ஜிஆர். எம்ஜிஆரின் முதல் தத்துவப் பாடல் இது. ஒரு மாஸ் ஹீரோவாக எம்ஜிஆர் உருமாறிவிட்டார் என்பதற்கான அத்தாட்சியாகவும் இந்தப் பாடலை எடுத்துக்கொள்ளலாம். அதே 1954-ல் எம்ஜிஆரும் சிவாஜியும் இணைந்து நடித்த ஒரே படமான 'கூண்டுக்கிளி' வெளியானது. அதில் சிவாஜி வில்லனாக நடித்திருந்தார். இதிலிருந்தே இருவரின் திரையுலக பாதையும் எப்படி பயணித்துக் கொண்டிருந்தது என்பதை புரிந்துகொள்ளலாம். 

1958-ல் 'நாடோடி மன்னன்' படம் மூலம் தியாகராஜ பாகவதருக்கு பின்னர் சூப்பர் ஸ்டார் பட்டத்தை மீண்டும் பெறுகின்ற ஒரு நடிகராக எம்ஜிஆர் உயர, 1960-ல் 'வீரபாண்டிய கட்டபொம்மன்' படத்திற்காக ஆப்ரிக்கன் - ஆசியான் திரைப்பட விழாவில் சிறந்த நடிகருக்கான விருதை சிவாஜி பெற்றார். ஒரு வெளிநாட்டு விருது விழாவில் விருது பெற்ற முதல் இந்தியர் என்கிற பெருமையையும் சிவாஜி இதன்மூலம் பெற்றார். ஒரு சூப்பர் ஸ்டாரும், ஒரு சூப்பர் ஆக்டரும் இணைந்து தமிழ் சினிமாவை முன்னெடுத்துச் செல்ல, அங்கே ரசிகன் இரண்டாக பிரிந்து நீண்டநாள் மறந்திருந்த ஒரு யுத்தத்தை மீண்டும் தொடங்கினான். இம்முறை யுத்தம் இன்னும் கடுமையாக இருந்தது.

எம்.ஜி.ஆர். எனும் இமேஜ்

எம்ஜிஆர் படங்களின் கதைகள் மிக எளிதானவை. ஒரு கதாநாயகன். அவனுக்கு ஒரு தாய் அல்லது தங்கை மட்டுமே உறவு. மற்றவர்களுக்கு உதவுவதையே முழுநேர வேலையாக வைத்திருப்பார் நாயகன். மக்களை ஏமாற்றி பணம் பறிக்கும் ஒரு வில்லன். அதை தடுத்து நிறுத்தும் எம்ஜிஆர். இதுதான் அவரது படங்களின் பொதுவான கதை. இதற்கு நடுவில் நாயகி எம்ஜிஆரை துரத்தி துரத்தி காதலிப்பார். வில்லன்களை பந்தாடுவார். இந்தக் கதைகளில் எம்.ஜி.ஆர் ஒரு ரிக்‌ஷா ஓட்டும் தொழிலாளியாக, மீனவனாக, பேருந்து நடத்துனராக என சாமான்ய மக்களில் ஒருவராக இருந்துகொண்டு அநியாயத்தை எதிர்த்து பொங்கி எழுந்து அழிப்பார். இதுபோக படத்தின் ஆரம்பத்தில் எம்.ஜி.ஆர் அறிமுகமாகும்போது ஒரு தத்துவப்பாடல் இருக்கும். இதன்மூலம் மக்களுக்கு அவர் சொல்லும் செய்திகள் வழியாக தனது உண்மையான குணமே இதுதான் என்கிற ஒரு பிம்பத்தை மிக வலுவாக கட்டமைத்தார். 

ஆரம்பம் முதலே திராவிட கட்சியில் இருந்ததால் அரசியல் பதவிகளும் அவரை தேடிவந்தன. சினிமாவை வைத்து அரசியலும், அரசியலை வைத்து சினிமாவும் செய்வதை மிக லாவகமாக எம்ஜிஆர் கையாண்டார். குறிப்பாக சிகரெட் பிடிப்பதையும், சாராயம் குடிப்பதையும் (உள்ளூர், வெளியூர் இரண்டும்தான்!!) தனது எந்தப் படத்திலும் செய்யாமல் அவர் தனது இமேஜை வார்த்தெடுத்த விதம் அலாதியானது. அதைவிட முக்கியமாக தான் செய்யும் எல்லா சாகசங்களையும், உதவிகளையும் எல்லா மக்களும் அறியும்வண்ணம் நடந்துகொண்டது ஒரு மிகப்பெரிய ராஜதந்திரம். இதில் ரசிகன் முட்டாளாக மாறினானா என்கிற கேள்வியை முன்வைத்தால் அதற்கான பதில் பொன்னியின் செல்வன் நாவலை விட நீளமான கதையாக மாறிவிடும். இன்னும் நேரமிருக்கிறது அதைப் பற்றி பேச.

சிவாஜி கணேசன் எனும் ஆளுமை

'புதிய பறவை'யில் கட்டிய மனைவியை கொன்றவன், 'வசந்த மாளிகை'யில் குடிக்கு அடிமையானவன், 'ஆலயமணி'யில் தன் உயிர் நண்பனையும், தன் மனைவியையும் இணைத்து சந்தேகப்பட்டு சீரழிந்தவன், 'படிக்காத மேதை'யில் ஒரு கை ஊனமானவன், பாரத விலாஸில் தன் மகளின் காதலை ஏற்றுக்கொள்ள மறுப்பவன் என எல்லாமே வேறுவேறு பாத்திரங்கள். இன்னொருபுறம் திருவிளையாடலில் சிவனாக ஆரம்பித்து, கப்பலோட்டிய தமிழனின் சிதம்பரம் பிள்ளையாக நடித்தது வரை பல கற்பனை கதாபாத்திரங்களுக்கும், வரலாற்று தலைவர்களுக்கும் திரையில் உயிர்கொடுத்தார் சிவாஜி.

இதில் ஆச்சரியப்படும் விஷயம் என்னவென்றால், திரைப்படம் என்பது ஒரு பொழுதுபோக்கு சாதனமாகத்தான் அறிமுகமானது. ஒருகட்டத்தில் சினிமா அவனின் அன்றாட வாழ்க்கையின் அங்கமாகிப்போனது. பாகவதர் படங்களில் சோக காட்சிகள் இருந்தாலும் (அம்பிகாபதி, சிவகவி போன்றவை உதாரணங்கள்) பெரும்பாலும் அவரின் இசைக்கு மயங்கியே மீண்டும் மீண்டும் அவரை தரிசிக்க சென்றான். இன்னொருபுறம் இருந்த பி.யூ சின்னப்பா தனது சாகச காட்சிகள் மூலம் ரசிகனை திரையரங்கிற்கு இழுத்தார். எம்ஜிஆர் அதை தொடர்ந்தார். ஆனால் சிவாஜியின் பல படங்கள் சோக காட்சிகளை அடிப்படையாக கொண்டவை. முடிவிலும் கூட இன்பத்தை தராமல் சோகத்தை கொண்டிருப்பவை. திரையரங்கிற்குள் சென்றால் அழுவது உறுதி என்று தெரிந்தும் ரசிகன் அதை மீண்டும் மீண்டும் காண சென்றான். அதற்கு ஒரே காரணம் சிவாஜியின் நடிப்பாளுமை. 

மேற்கண்ட இரண்டு பத்திகளும் உங்களுக்கு ஒரு கதை சொல்கிறதா? 

இரண்டு நாயகர்கள் ஒரு தலைமுறையை தாண்டி வெற்றிகரமாக இயங்க ஒரு எரிபொருள் தேவை. அந்த எரிபொருளாக எம்ஜிஆர் - சிவாஜி இருவரும் தேர்ந்தெடுத்த பாதை இருந்தது. ஒன்றுக்கொன்று சம்பந்தமில்லாத இந்த பாதை அவர்களின் ரசிகர்களையும் சரிசமமாக பிரித்தது. ஒரு லட்சுமிகாந்தன் கொலை வழக்கும், ஒரு இளவயது மரணமும் போல இங்கே தொண்டையில் பாய்ந்த ஒரு துப்பாக்கி குண்டும், கட்சி ஆரம்பித்து நஷ்டமடைந்த ஒரு கதையும் உண்டு. மீண்டும் மீண்டும் சரித்திரம் ஒரே கதையை வேறு வேறு ஆட்களை மையமாக கொண்டு எழுதிக்கொண்டே இருக்கிறது என்பது இந்த இரண்டாம் பகுதியில் நிரூபணமாயிருக்கிறது. 

நால்வரின் கதைகளை நாம் இதுவரை பார்த்திருக்கிறோம். குடும்ப வறுமை காரணமாக நாடகம் நடிக்க வந்த கதை இதில் பொதுவாக இருக்கிறது. நாடகத்தில் இருந்து சினிமா. பின்னர் சூப்பர் ஸ்டார் பட்டம். ஒரு சீரான வளர்ச்சியை குலைக்கும் வண்ணம் நடக்கும் ஒரு கெட்ட சம்பவம். பின்னர் அதிலிருந்து மீள முயற்சி செய்து தோற்றவர் இருவர். ஜெயித்தவர் இருவர். சமமான ஒரு வரலாறாக இருப்பது புரிகிறதா? 

ஆனால், எல்லா வரலாறுகளும் அப்படி இருப்பதில்லை. இதைவிட அதிக மேடு பள்ளம் கொண்ட இரண்டு பேர் அடுத்து வருகிறார்கள். அவர்களை ஆராய்ச்சி செய்ய தொடங்கினால் ஆச்சரியமே மிஞ்சுகிறது. ஏனெனில் அவர்கள் வளர்ச்சியடைந்த காலகட்டம் அப்படி. அடுத்த பகுதியில் அலசுவோமா?

*** காத்திருங்கள் ***

- பால கணேசன், கட்டுரையாளர், தொடர்புக்கு vinolishan@gmail.com

முந்தைய அத்தியாயம்: இரு துருவங்கள் - பகுதி 1 | தியாகராஜ பாகவதர் Vs பி.யூ.சின்னப்பா

குரு பெயர்ச்சி பலன்கள் 2018 - 19 பெற உங்கள் மின்னஞ்சல் முகவரியை பதிவு செய்யவும்

எங்களை பின் தொடர

Advertisement:
[X] Close