நதி நீர் இணைப்பு அவசியமா, ஆபத்தா? பகுதி - 5 

  ஆனந்தன் அமிர்தன்   | Last Modified : 10 Jun, 2019 03:10 pm
special-article-about-river-linking-project-part-5

நதி தன் பயணத்தின் ஊடே மணலை உருவாக்குவது, மண்ணுடன் தாதுக்களைக் கொண்டு வந்தது பற்றி ஏதோ லாஜிகலாக சொன்னீர்கள் சரி. இன்னும் எதைக் கொண்டு வருகிறது நதி?

நாமெல்லாம் கல்யாணம் பண்ணிக்கிறோம். குழந்தை பெற்றுக் கொள்கிறோம்… அசையாத தாவரங்கள் எப்படி தங்கள் சந்ததிகளை விருத்தி செய்து கொள்கின்றன?

செடி வளர்கிறது, பூப்பூத்து காய் காய்த்து விதையை உருவாக்கி… உருவாக்கி? தன் நிழலிலேயே தன் சந்ததியை வளர்த்து விட முடியுமா? எனவே, தன் விதைகளைப் பரப்ப, தாவரங்கள், பறப்பன, ஊர்வன, நடப்பன போன்ற உயிரினங்களை பயன்படுத்துகின்றன. 

அதே போல காற்றினையும், நதிகளையும் பயன்படுத்துகின்றன. காடுகளிலிருந்து விதைகளை நதியில் விழச் செய்து நதி போகும் பாதையெல்லாம் தங்களைப் பரப்பிக் கொள்கின்றன. நாம் என்ன செய்கிறோம்? இடையில் தடுப்பணைகளைக் கட்டி, விதைகளைப் பரவ விடாமல் தடுத்து விடுகிறோம். 

நாம் சும்மா இருந்தாலே போதும், விதை பரவல்கள் நிகழ்ந்து மரம் செடிகள் வளர்ந்து அந்தப் பகுதியிலும் மழையினைக் கொண்டு வந்து சேர்த்து விடும். மரமில்லாத இடத்தில் மழை ஏது? அட மரமில்லாத இடத்தில் மழை தான் எதற்கு?

இதையெல்லாம் தெரிந்து தான், முன்னோர்கள் அணைகள் கட்டாமல் விட்டு விட்டார்கள். அப்ப கரிகால் பெருவளத்தான் கட்டிய கல்லணை தவறா?

கல்லணையின் அமைப்பு மற்றும் செயல்படும் விதம் தெரிந்தால், நிச்சியம் நதிநீர் இணைப்பினை ஏற்றுக் கொள்ள மாட்டீர்கள். கல்லணையைப் பற்றி தெரிந்து கொள்ள கொஞ்சம் நேரம் ஒதுக்குவோம். அணையின் அமைப்பினை புதிதாகத் தெரிந்து கொள்பவர்கள், உடனே கல்லணையை நேரில் பார்க்க ஆசைப்படுவீர்கள் என்று உறுதி கூறுகிறேன்.

கல்லணை: பொ.யு ஒன்றாம் நூற்றாண்டில் கட்டப்பட்டது. கட்டப்பட்டதன் நோக்கம், வெள்ளத்தினால் ஏற்படும் பாதிப்பினைத் தடுக்க. கட்டப்பட்ட இடத்தை முதலில் கவனியுங்கள். கிட்டத்தட்ட நூறு கிலோமீட்டர்கள் சமதளத்தில் பயணப்பட்டு, தான் கொண்டு வந்த மணல் முழுவதையும் படிய வைத்து விட்டு, கடலை நோக்கி மெல்லச் சரியும் இடத்தில் தான் இந்த அணை கட்டப்பட்டிருக்கிறது. 

அதாவது, சமதளத்தில் நிதானமாகப் பயணிக்கும் போது, விதைகளைப் பரப்பி விட்டு விட்டு, நிலத்தடி நீருக்காக மணலையும் கொட்டிய பிறகு, வண்டல் மண்ணோடு அடுத்த கட்டப் பாசனத்திற்குச் சரிகிறது. அதுவும் காவிரியும் கொள்ளிடமும் ஒன்றாகக் கலந்து ஒரு சேரச் சரிகிறது. இந்த திடீர் சரிவினால் தான், வெள்ளச் சேதாரம் நிகழ்கிறது. வெள்ளத்தையும் தடுக்கணும், அதே நேரம் இயற்கையையும் தடுக்கக் கூடாது. இது தான் சவால்.


மற்ற அணைகள் போலில்லாமல், கல்லணை மட்டும் ‘ட’ வடிவில் அமைந்திருப்பதிலேயே, இதன் சிறப்பினைச் சொல்லி விடலாம். கவனிக்கவும்… அணையின் நோக்கம் வெள்ளச் சேதாரத்திலிருந்து மக்களையும் வேளாண்மையையும் காப்பது தான். 

எனவே, சராசரி நீர் வரத்து இருக்கும் போது, நதி வழக்கம் போல் நேராகப் பாய்ந்து காவிரி, வெண்ணாறு, புது ஆறு என மூன்றாகப் பிரிந்து, டெல்டா பகுதிகளில் பரவலாக நீரினை பிரித்து விட்டிருக்கிறார்கள். மழை காலங்களில், வெள்ளக் காலங்களில் அதீதமாக நீர்வரத்து இருக்கும் போது பாயும் நதியை, இடது புறம் சரியுமாறு ஏற்பாடு செய்து கொள்ளிடமாகத் தனியாகப் பிரித்து விடப்படுகிறது. 

கவனிக்கவும். இங்கே நீரினைத் தடுத்து நிறுத்தவில்லை. அதன் போக்கினை மெல்ல மடை மாற்றி மட்டுமே விட்டிருக்கிறார்கள். இதன் மூலம், நதியின் பாய்ச்சலைக் கட்டுப்படுத்தி, வெள்ளத்திலிருந்தும் தப்பித்தாகி விட்டது. அதே நேரம், நதி நீரினை விவசாயம் செய்ய பரவலாக்கியும் விட்டாகி விட்டது. 

இந்த ஏற்பாட்டின் படி வண்டல் மண் தடுத்து நிறுத்தப்படவில்லை. விதை பரவல் தடுத்து நிறுத்தப்படவில்லை. ஆனால், தன் மக்களுக்குத் தேவையானதைச் சரியாகச் செய்து முடித்திருக்கின்றனர். இங்கே ஒரு விசயத்தை நாம் கவனித்தே ஆகவேண்டும். 


பொ.யு.மு (பொதுயுகத்திற்கு முன்) 3ம் நூற்றாண்டில் கௌடில்யர் சொன்ன அஹர்யோடக சேது (Aharyodakasetu)   முறைப்படி, இரு மலைகளுக்கிடையே தடுப்பினை அமைத்து நீரினை பிரித்து விட பயன்படுத்த வேண்டும். அதாவது நதிகளைத் தடுக்காமல் பிரித்து விட வேண்டும் என்ற சாணக்கியரின் வழிகாட்டலை, கரிகாற்சோழனிலிருந்து பிற்கால மன்னர்கள் வரை பின்பற்றியிருக்கிறார்கள். 

(எனவே, இந்த பாரதம் என்பது பல்லாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பிருந்தே ஒன்றுபட்ட சிந்தனை, கலாச்சாரம், தொழில்நுட்பம் மற்றும் வாழ்க்கைமுறை முதலியவற்றுடன் ஒன்றாகக் கலந்தே இருந்திருக்கிறது. பிரிவினைவாதிகள் பிதற்றுவது போல், இது 200 – 800 ஆண்டுகளில் உருவான தேசமல்ல)

கல்லணையைப் பொருத்த வரை, ஆங்கிலேய பொறியாளர்களின் ஆச்சர்யம் எல்லாம், இரண்டு நதிகள் இணையும் இடத்தில் இன்றைக்கு இருக்கும் எந்தவொரு தொழிநுட்பமும் இல்லாத காலத்தில், கற்களை புதையச் செய்து எப்படி அணையைக் கட்டினார்கள் என்பதும், ஒரு பாறையையும் இன்னொரு பாறையையும் ஒட்டச் செய்யும் பசை எதனால் தயாரிக்கப்பட்டிருக்கும் என்பதும், இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக அத்தனை ஈரத்திலும்  எப்படி அந்தக் கற்கள் ஒட்டிக் கொண்டு நிற்கின்றன என்பதும் தானே ஒழிய, ஏன் தண்ணீரைத் தடுக்காமல் பிரித்து அனுப்பினார்கள் என்ற ஆராய்ச்சியும், நதியின் ஆன்மா பற்றிய கவலையும் துளியும் கிடையாதது தான்.

இத்தனை பெரிய அறிவியல் சாதனையையும் படைத்து விட்டு, மிச்சம் இருக்கும் நீரினை கடலில் கலக்கும் சில மைல்களுக்கு முன், பெரும் பெரும் ஏரிகள் மூலம் சிறை படுத்தினானே? அப்பொழுது மட்டும் கடல் நீரின் உவர்ப்புத் தன்மை கூடாதா?  நிலத்தடி நீரினை உறிஞ்சி மண்ணைக் கெடுக்காதா? கடற்கரையோற உயிரினங்கள் பாதிக்காதா என்ன? 
யோசித்து வைங்க… அடுத்த பகுதியில் பார்க்கலாம். 

தெறிப்பு செய்திகளுக்கு...

  இங்கே சொடுக்கவும்

எங்களை பின் தொடர

ராசி பலன்கள் / முக்கிய செய்திகளை தினமும் மின்னஞ்சலில் பெற SUBSCRIBE செய்யவும்
t1
Advertisement:
[X] Close